Problemin problemi?

banner-1090827_640

Ağır depresyon halk arasında pek anlaşılabilmiş durumda değil. Gerek ilaç endustrisinin en hafif depresyon belirtilerine bile ilaç satmaya istekli olmasından gerekse de günlük hayatta en ufak bir üzüntüye ya da isteksizliğe depresyon adı takılmasından bence.

Oysa ki ağır depresyon, vücudunuzda fiziksel olarak hiç bir sorun yokken sürekli acı çekmenize sebep olan, sizi günlük işlerinizi dahi kendi kendinize yapamayacak hale getiren bir durum.

Örneğin bana sorarsanız ben çok büyük bir ölüm tehlikesi atlattım ve 2. hayatımı yaşıyorum. Çünkü beynim önce öleceğime sonra da ölmem gerektiğine öyle bir güçle inandı ki o sırada başka hiç bir opsiyon yoktu bana göre. Her ne kadar ölmem için gerçekçi bir neden yokmuş gibi gözükse de bana göre herhangi bir ölümcül hastalığa yakalanıp öleceğine inanmakla aynı şeydi benimki. (Ölümcül hastalığa yakalanan herkesin de kısa sürede öleceği  de kesin değil zaten; Yıllar önce sadece 2 senelik ömrü kaldığı söylenen Stephan Hawking bugün 74 yaşında)

Depresyonumun ilk zamanlarında kapının önüne çıkıp tek başıma markete bile gidecek durumda değildim; ki normalde çok küçüklüğümden beri tek başıma pek çok yere gitmiş, yolculuk yapmış biriyim. Peki o zaman neydi bana engel olan? Korku! Beynim o sırada bu fikirden öyle bir korku algılıyordu ki; ormanda peşimden bir aslan koşuyor olsa da hissettiğim şey daha farklı olmazdı büyük ihtimalle. Tıpkı panik atak geçiren birisinin aslında ortada onun hayatına mal olacak hiç bir şey olmadığı halde kendini ölecekmiş gibi hissetmesi gibi..

Benimki çok belirgin bir korkuydu günlük yaşamımı etkiliyordu; ama sonra fark ettim ki aslında pek çok korkularımız var insan olarak. Her zaman günlük yaşamımızı çok etkilemeyen ama içimizdeki potansiyeli ortaya çıkarmamızı dolayısıyla hayattan memnuniyetsiz bir hale gelmemize neden olan korkular. Pek çoğu bir veya bir kaç olayın etkisi olarak ortaya çıkıyor. Okul döneminde sınıf önünde bir şeyi yanlış söylediği için tüm arkadaşları tarafından alay konusu edilen kişinin toplum önünde konuşma fobisi geliştirmesi gibi.

Anne olanlarda sıklıkla karşılaşıyorum. Çocuklarının hastalanmasından korkuyorlar. Hatta bazılarına göre bu çok normal. Anne olmak sürekli endişelenmeyi gerektirir. Katılmıyorum.  Aslında bu korkunun temelinde ne olduğunu bulmaya yönelik Mats Uldal’ın geliştirmiş olduğu bir “Problemin Problemi” adında bir yöntem var.

Kısaca anlatmak gerekirse cevap olarak bir duyguya/hisse ulaşana kadar “bunun en kötü tarafı ne?” diye soruluyor.

Örnegin:

A-Çocuğumun hastalanmasından korkuyorum

B-Çocuğunun hastalanmasının en kötü tarafı ne?

A-Onun başına kötü bir şey gelebilir.

B-Onun başına kötü bir şey gelmesinin kötü tarafı ne?

A-Yalnız kalırım.

B-Yalnız kalmanın en kötü tarafı ne?

A-Acı çekerim.

B-Acı çekmenin en kötü tarafı ne?

A-Berbat hissederim.

Bu durumda asıl korku danışanın berbat hissetmek olarak tanımladığı duygu durumudur.

Bunun sonucunda kişinin şu anda ne kadar berbat hissettiği  ile ilgili ve daha önce yine aynı şekilde berbat hissettiğini anımsadığı hatıraları ile ilgili tapping yapılır. Tappingle birlikte vücudun kendini iyileştirme sistemi aktive edilince bu duygunun vücuttaki etkileri geçer veya azalır. Böylelikle danışan artık bu korkuya odaklanamaz hale gelir.

Yani, bahsetmek istediğim; doğal karşıladığımız, hayatın unsurlarından biri olduğunu düşündüğümüz, ömür boyu onunla birlikte yaşamak zorunda olduğunu düşündüğümüz korkularımızın hepsinden kurtulmak mümkün. Önemli olan korkunun farkında olmak ve ondan kurtulmaya istekli olmak.

Korkunuzun farkında olmak için şu soruyla hemen kolları sıvayabilirsiniz. Olabileceğimin en iyisi olmama ne ne engel oluyor?

Hazır önümüzde de yeni yıl varken, rutinin akışından hafifçe sıyrılıp kendiniz için güzel bir dilek dilemek için bir fırsat yaratabilirsiniz. Bu seneki dileğiniz neden en büyük (belirgin) korkunuzdan kurtulmak olmasın? Kim bilir belki de ev,iş,eş,çocuk,para vs.. hedeflerinize ulaşmak bu korkunuz olmadan çok daha kolaydır  🙂

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s